Միկրոպլաստիկները մեր օրգանիզմ են ներթափանցում բոլոր հնարավոր ճանապարհներով՝ ջրի, սպասքի, կոսմետիկայի, ծովամթերքի միջոցով։ Նյու Մեքսիկո համալսարանի նոր հետազոտությունը ցույց է տվել, որ այն մեր օրգանիզմում չափազանց շատ է. ուղեղում կա միջինը մեկ ճաշի գդալ պլաստիկ։ Այս փաստը կարող է զգալիորեն մեծացնել դեմենցիայի զարգացման ռիսկը։
Գիտնականները վերլուծել են 2016 և 2024 թվականներին մահացած մարդկանց լյարդի և ուղեղի հյուսվածքների նմուշները։ 2016թ․-ին լյարդում գրանցվել է 142 մկգ պլաստիկ՝ 1 գրամ հյուսվածքի համար, իսկ ուղեղում՝ 465 մկգ/գ։ Ութ տարի անց, 2024թ․-ին, այս ցուցանիշները կտրուկ աճել են․ լյարդում՝ 3420 մկգ/գ, ուղեղում՝ 4763 մկգ/գ։
Հետազոտողները պարզել են, որ դեմենցիայով հիվանդների ուղեղում պլաստիկի պարունակությունը 5 անգամ ավելի բարձր է, քան առողջ մարդկանց մոտ։ Բացի այդ, որոշ մասնիկներ չափազանց փոքր են (200 նանոմետրից պակաս), ինչի շնորհիվ դրանք կարողանում են հաղթահարել ուղեղը պաշտպանող թաղանթը և կուտակվել արյան անոթների պատերին։ Չնայած պլաստիկի ազդեցությունը առողջության վրա դեռևս ամբողջությամբ ուսումնասիրված չէ, գիտնականները զգուշացնում են, որ դրա երկարատև ազդեցությունը կարող է վտանգավոր լինել։ Նրանք խորհուրդ են տալիս խելամտորեն օգտագործել պլաստիկ՝ նվազեցնելով դրա ներթափանցումը օրգանիզմ։ Օրինակ՝ ուտելիքը տաքացնել կերամիկական ամաններում, ոչ թե պլաստիկ, խուսափել պլաստիկ շշերից ջուր խմելուց։
Այս ուսումնասիրությունը հաստատում է, որ ժամանակակից աշխարհում պլաստիկի հետ կապված ռիսկերն աճում են, և դրանցից խուսափելու համար անհրաժեշտ են լուրջ կանխարգելիչ միջոցառումներ։